kalp yogası- kişisel bir deneyim

birkaç ay önce, bir meditasyon sırasında yaşadığım bir deneyimi paylaşmak istiyorum. birkaç gündür bu bloğun neresinden nasıl başlayacağımı düşünüyorum. buraya içinde kişinin kendine yolculuğunu barındıran herşeyi koymak istiyorum. esin veren kitaplardan alıntılar, asanalar, çakralar, yola ve yolculuğa birşeyler kattığına inandığım tüm kaynaklar olsun istiyorum burada. internette yoga ile ilgili birşeyler ararken, aradığım kaynakların çok bölük pörçük olduğunu farketmiştim bir süre önce. yabancı kaynaklar nispeten daha iyiler. ama türkçe, bütünlük hissi veren bir site bulamadım. aradığım şeyi belki burada yaratmayı başarırız zaman içinde. nazmi hocanın sitesinde çok kaynak, çok yazı var. ama nedense bir blog daha iyi olacakmış gibi bir his var içimde. bakalım, göreceğiz. ayrıca benim bir süre önce keşfedip, okumayı sevdiğim bir blog var. cihangir yoga hocalarından birinin, tanımıyorum, ama yazılarından sevdim onu. adı defne. okumak isterseniz, biraz önce okuduğum yazısı burada

bu da benim meditasyon deneyimim:

haftada 2 akşam, giderek enerjilerine alıştığım birkaç insanla yoga yaparken, ne yogası yaptığımı buldum. ben kalp yogası yapıyorum. belimi, omurlarımı, bacaklarımdaki bağları esnetirken gayet farkındayım bu yaptıklarımın. çünkü fiziksel olarak yanmayı, zorlanmayı, rahatlamayı, bazen bir alevin bazen de serinliğin kuyruk sokumumdan yukarıya doğru yol alışını hissediyorum. bir de sonradan farkına vardıklarım var. nazmi hoca, herkesin yogası farklıdır dedi geçen akşam. dünyada insan sayısı kadar yoga var. çünkü yoga yapılmaz, yaşanır. yaşarken kendinden birşey katarsın, senin yogan olur. işte benim yogamın adı, kalp yogası.

neden bu ismi verdim. nereden aklıma geldi. fiziksel olarak yoga yapmak benim için bağımlılık yapabilme tehlikesi olacak kadar zevkli birşey. bedenimi dinlemeyi, sonra unutmayı sevdim. kendim için iyi birşey yapmayı sevdim. farkında olmayı sevdim. ama bütün bunların dışında birşey daha varmış. düşünürken farkettim. orada matimin üzerine oturduğumda, yapacağım bir dizi hareketi her defasında biraz daha farkında biraz daha iyi yapacağımı bilmenin / bunu denemiş ve görmüş olmanın verdiği güvenle, kalbimin de her egzersizle her farkında oluşumla daha esneyeceğini, genişleyeceğini ve içine tıpkı diyaframdan alınan nefes gibi daha fazla sevgi daha fazla duygu daha fazla mutluluk gireceğine inanmak, yavaş yavaş bunu farketmek asıl benim için yogayı hayatımda önemli bir yere koyan. beni peşinden sürükleyen temel motifin bu olduğunu farkettim.

kalbim nereye kadar esneyebilir? olasılıkları severim. olandan çok olasılıklara hayran olmuşumdur hep – belki yanlış ama… kalp yogam beni olasılıklarıma götürüyor. bak bu da mümkün diyor, ben her defasında şaşırıyorum. bilindik hayatın kurallarından uzaklaştırıyor bazen, ama yine ne diyordu nazmi hoca “sen neye hazırsan, o da sana hazırdır”. belki enerjim değişir, titreşimlerim değişir ve bilindiğin başka bir kapısı açılır. olamaz mı? olabileceğine inandırıyor.

geçen akşam orada yine matimin üzerinde oturur ve yoganın başlamasını beklerken – ki çoktan başlamıştı işte – bir anda birşey oldu. bugünlerde yaşıyor olduğum bir şeye başka bir pencere açıldı. içimde bir sevgi hissi büyüdü büyüdü büyüdü. sevilmemek küçüldü. korkmak küçüldü. reddedilmek küçüldü. karşındakine göre gard almak, cimrilik etmek küçüldü. sanırım kalbim esnedi işte. o anda acı da dahil her tür şeyi kalbimin içine alabileceğimi, ama yine de mutluluğa, esenlik haline, dört başı mamur bir ben’e hep yer kalabileceğini sezdim. kalp yogamın en önemli keşiflerinden biriydi. bilmek ve anlamanın farkına bir örnekti. akılla bu sonuca belki defalarca vardım, başkaları da her gün varıyor. ama oraya gitmek ve tıpkı meditasyonda kuş veya ağaç olmak gibi, o hissi sana zihninin değil hücrelerinin fısıldaması, başka bir deneyimdi.

uzun zaman önce bir kitap okumuştum. hayatım değişmişti. “çocuğunuzla birlikte büyüyün”. hiç bakmadığım pencerelerin kenarına götürmüştü bu kitap elinden tutup bir karanlığa büzüşmüş beni. pencerelerden baktıkça, kendimi yıllar boyu nasıl karanlıklara hapsettiğimi aklım almamıştı. işte kalp yogası da bu olasılıklara götürüyor şimdi sanki yine tutup elimden. bunun için nazmi hocaya ve hayata ve tüm bunlara mucizelere izin veren muhteşem ve akıl almaz cesur yazara / yaratıcıma ne kadar teşekkür etsem azdır.

siz de kendi meditasyon deneyiminizi paylaşmak ister misiniz?